Parijs - Roubaix Cyclo

Op zaterdag 7 juni trokken we met de Beachbikers naar Frankrijk om de 2-jaarlijkse Cyclo Parijs – Roubaix te rijden. We vertrokken al de avond voordien zodat we op zondagmorgen wat langer konden slapen en een minder verre verplaatsing moesten doen.

Met onze team wagen en de auto van Björn konden de 12 Beachbikers en 2 chauffeurs en 12 fietsen mee zodat we niet nodeloos met verschillende auto’s naar Frankrijk reden. Kwestie om het milieu wat te ontlasten (of de prijs van benzine wat kon drukken).

Zaterdagavond zat iedereen behoorlijk vroeg in bed en bij het ochtendgloren was iedereen blijkbaar uitgeslapen. Enkel Danny had een niet zo beste nachtrust achter de rug.

S’morgens wachtte ons nog een verplaatsing naar Bohain waar de start werd gegeven van de 173 km. Daar was het al druk want dit was ook de 1e bevoorrading van de 250 km.

Iets voor 9u raakten we op onze mountainbike en zo vertrokken Boudewijn, Jelle, Jeroen, Rik, Wim, Kevin, Piet, Danny, Erik, Frederik, Björn en Niek voor de 173 km met hierin 49 km kasseien.

De eerste 20 km verreden we op gewone weg (maar deze was zeker niet vlak) en Jelle, Piet en Danny legden al direct een deftig tempo op. Hierdoor kwamen we al met 31 km/u gemiddeld op de eerste kasseien. En het was direct welkom in de hel van het Noorden. De eerste 2 stroken waren gevuld met water en modder en eigenlijk kon je met moeite de kasseien zien. Met de mountainbike konden we hier wel deftig op rijden maar het was een heuse slalom tussen de sportievelingen die met de koersfiets onderweg waren. Deze konden amper rechtblijven en we waren dan ook dikwijls live getuige van valpartijen, schuivers en veel, heel veel lekke banden.

De cohesie was goed bij ons en na elke kassei strook wachten we elkaar op zonder dat er grote gaten waren, enkel Danny bekoopte zijn rappe start, of was het zijn vaste vork (als enige van de Beachbikers) met de nog te harde banden die hem parten speelde.

Na een 40-tal km wachtte ons de eerste bevoorrading en dit moet wel gezegd zijn, al de bevoorradingen waren prachtig.

De stroken volgden elkaar op maar het was toch wachten tot het befaamde bos van Wallers om de eerste tekenen van vermoeidheid te krijgen.

Toch kwam iedereen heelhuids door het bos (mede door het paadje dat langs de kasseien ligt) maar toch blijft het een raadsel hoe je hierover kunt fietsen met een racefiets.

Na het bos hadden we onze eerste lekke band (Kevin) met een stuk metaal in de band.

In Wallers hadden we dan de strook met de Pont Gibus en hier werden de beentjes eens getest. Onze groep viel in stukken in deze strook en de strook die volgde en met een losgekomen zadel van Wim was er wat verdeeldheid. Het duurde dan ook een 10-tal km voordat we weer samen waren. En door een misverstand verloren we Danny maar bij de 3e bevoorrading konden we weer als groep samen rijden.

We probeerden dan vanaf hier in groep te blijven tot de laatste bevoorrading op een 30-tal km voor het einde en vanaf dan mocht de hendel nog eens naar beneden. Maar voor de bevoorrading kon je al duidelijk zien dat de hel en km zijn tol begon te eisen.

Op strook 5 net voor Carefour de l’Arbre brak dan de groep en op de Carefour de l’Arbre werden de 2 groepjes nog eens in stukken gereden en volgde nog een stuk met wind tegen naar de piste in Roubaix.

Op de piste volgde de ontlading en iedereen was super enthousiast over zijn gereden avontuur.

Na een douche in de betonnen kleedkamers en een drankje en het ontvangen van een kassei als 2e grootste buitenlandse delegatie keerden we moe maar tevreden terug naar Oostende.

Uitgelichte berichten
Recente berichten
Archief
Zoeken op tags
Volg ons
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square

De Kust Trail wordt opnieuw uitgesteld tot de Covid crisis het toelaat om terug mensen samen te brengen.