Oostende - Brugge - Oostende

</hs:element40> <hs:element47> Het was blijkbaar het beste tijdstip dit wisselvallige weekend, om deze zeer gevarieerde mtb tocht te ondernemen. Zelf zoek ik wat motivatie om terug op gang te komen met de bike na veel koud weer. Gelukkig overtuigde Bjorn me om mee te gaan. Ik zou me het geen seconde beklagen. We kregen de ganse ochtend en een stuk in de middag mooi zomerweer, zelfs ideaal zwemweer zou halverwege blijken!

Met zo’n 21 enthousiaste bikers gingen we om 8.30u op pad vanaf Stene-dorp. Onder hen ook twee ‘youngsters’ , Ewout en Milan, die deze 91 km volbrachten. Met hun 14 jaar aan dit veelal stevige tempo, chapeau!

Het traject die Bjorn uitgestippeld had was weeral eentje om duimen en vingers af te likken. Het is niet zo evident om in ons vlakke polderlandje zoveel variatie en onverharde paadjes aaneen te breien tot een mooi geheel! We begonnen met een klein stukje in het Schorrepark richting ‘Groene 62’ naar Snaaskerke. Ideale opwarmingskilometers. Via de Gistelse velden en tractorwegen reden we naar Westkerke, Bekegem en Zerkegem waar we afwisselend stroken grint, asfalt en enkele pittige bospaadjes onder de wielen kregen geschoven. Soms was het oppassen om geen opspringende takken in de derailleurs te krijgen!

De eerste bevoorrading was perfect getimed. Bjorn had z’n wagentje vol sportdrank, water en snoepgoed geposteerd in Snellegem. Na de nodige suikers te hebben opgedaan, trokken we naar de bosrijke omgeving van Zedelgem. Dit begon al meer op mtb’en te lijken. Veel draaien en keren en wie achteraan reed mocht soms alle zeilen bijzetten om aansluiting met de groep te houden. Na elke technische passage werd er echter gewacht. Zelf heb ik een goed oriëntatievermogen maar op een bepaald moment meende ik me in de bossen van Beernem te bevinden! Bjorn wist me echter te vertellen dat we in Loppem waren. We waren dus vlakbij Brugge, het keerpunt van de rit. Achter het station van Brugge vlakbij de gebouwen van Bombardier kregen we nog een aaneenschakeling van bospaadjes en zanderige stroken. Blijkbaar zorgt zand voor een verrassingseffect wat Kenny Vandewalle blijkbaar slecht verteerde. Bij het schuin oprijden van een zanderig talud

schoof hij pijnlijk onderuit. De valpartij zorgde voor een kort oponthoud

waar Bjorn gebruik van maakte om een sappig bosverhaal te brengen…

Eenmaal het zand uit de kleren geschud kwamen we in het drukke Brugse

centrum. We volgden, laverend tussen voetgangers, het wandelpad rond

de ring van Brugge. Om toch nog wat variatie in deze strook te brengen

vond Bjorn er niks beter op om rechts naar beneden te duiken naar de

rand van de vaart. Stel je voor: Op zo’n 20 cm van de rand rijden van

water met aan je linkerzijde grote struiken die voortdurend aan je stuur

trekken… Net op het moment dat ik denk, “moeten we hier met 21 man

door, zonder natte kleren?” hoor ik een grandioze plons!!! Erik Baeteman

is de gelukkige die een frisse duik neemt en ondertussen ook nog een

bike wash doet! Enkelen staan uiteraard achter een struik te gieren. Je

zou voor minder. En: Carbon mountainbikes zinken NIET. Dit is bij deze

bewezen.

Na het zeemvel te hebben uitgewrongen gaat het nog richting Grote Markt

waar het toch altijd een drukte van jewelste is. We hebben veel bekijks zo

allemaal in onze blauwe tenues. Johan Gantois spreekt een Spaanse schone

aan die ons graag op de gevoelige plaat legt.

Na dit leuke intermezzo verlaten we de kleine kasseisteentjes van Brugge richting St. Andries. Daar ligt tussen het ‘prison’ en de spoorweg een hobbelpad, perfect voor de full suspensions. We hebben nu zo’n 50 km achter de rug en stilletjes aan begint het draaien, keren en optrekken z’n tol te eisen. Kleine foutjes worden gemaakt, allemaal zonder erg. We rijden door de mooie wijk van Varsenare richting Jabbeke. Eenmaal terug in de velden merken we dat de wind stevig is komen opzetten. In het Valkenbos komen we terecht in een grote groep fietsers die ook de geneugten van de bospaden opzoeken. Ons groepje is volledig verbrokkeld aangezien er op dat moment nogal wordt doorgetrokken. Eenmaal gehergroepeerd zijn we terug in Snellegem bij de bevoorradingswagen. Niks te vroeg. Vele bidons staan droog. Inmiddels staan er zo’n 80 km’s op de teller en via de Zwaanhoek en de Keignaart in Zandvoorde komen we vlakbij het stadsrandbos van Oostende. Na even wikken en wegen besluiten we een droge gracht langs de autostradeberm in te rijden. Stoempen en laveren tussen groet steenbrokken! Eenmaal de oude spoorweg opgeklauterd krijgen we een mooi zicht op de lichtblauwe truitjes in een langgerekte rij We haspelen de laatste kilometers af via enkele “nieuwe” paadjes in het Schorrepark naar ons startpunt in Stene. Einde van een zeer geslaagde en geanimeerde toerrit. ( dank aan animator Erik :-)

Uitgelichte berichten
Recente berichten