Week van de Mucoviscidose!

Climbing for live 2013 - Col du Galibier

zaterdag 31 augustus

Omdat adem zo belangrijk is en opgeven ondenkbaar!

Na 10 dagen rond hossen in de Oostenrijkse bergen (zie sfeerfoto’s) met de familie, was het eind augustus zover. Voor het goede doel, gingen een 2300 tal deelnemers van start, om minstens de Col du Galibier te bedwingen met de fiets. Ook lopende atleten waagden zich aan 18 km bergop. Men kon ook nog andere bekende Alpencols erbij nemen, maar de Galibier was het eindpunt.

Verschillende goed getrainde en minder goed getrainde deelnemers, gingen de uitdaging aan! Ook mensen met een ongeneeslijke ziekte lieten zich niet onbetuigd en zetten hun beste beentje-wieltje voor! Dus, is het voor sommigen zeker geen evidentie, om deze uitdaging tot een goed einde te brengen.

Deze editie was ten voordele van de Muco vereniging. Deze vereniging helpt, in de mate van het mogelijke, mensen met Mucoviscidose. Een erfelijke ziekte, die met behulp van talloze medicatie, een beetje dragelijker wordt gemaakt. Jammer genoeg is deze ziekte niet geneesbaar en zijn de longen en andere organen, waar er zich slijmen bevinden, het meest kwetsbaar. Maar doordat de geneeskunde niet stil staat, kan men enkel hopen, dat het ongeneesbare wegvalt en het geneesbaar wordt! Vandaar het belang van inzamelen van financiën, waardoor de onderzoeken naar het ultieme medicament, verder kunnen gaan.

Onder de deelnemers waren er ook 2 Beachbikers. Mathias, die samen met tweeling zus Tinneke, jammer genoeg elke dag met deze rotte ziekte geconfronteerd worden; was er 1 van. Ikzelf, de aerodynamische perfectie (druppelvorm) om te dalen, was de 2de. Het plan was simpel. Ikzelf ging als eerste van start om 7u30’, om zo 2u08’ te genieten van het bergop rijden. Ja, genieten mij kl”ten, spartelen, kreunen en hijgen, was mijn deel. Eigen schuld, veel te dikke bult! Mathias startte samen met zus lief en alle andere Muco patiënten om 8u30’.

Na 2 km keuvelen met de Muco groep, begon hij aan zijn razend snelle beklimming. Na 18 km in 1u13’, kwam hij boven op de top en realiseerde daarmee een 16de algemene tijd! Jawadde dadde, chapeau! Ook zus lief, bijgestaan door broer Jonas, bedwong de Galibier. Heel de familie Selders viel in elkaars armen, na het goed aankomen van papa Frank. Alle mensen trouwens, die jammer genoeg met deze en andere ziekten te kampen hebben, haalden de top. Het was mooi weer boven op de alp, waar de emotionele taferelen en het intens geluk van vele deelnemers een sterke indruk nalieten bij mij. Met weeral een belangrijke levensles en vooral heel veel relativeringsvermogen, kon ik mij volle gewicht in de afdaling gooien. Ik was rap beneden, zonder enige moeite. Het zal aan mijn aerodynamisch lichaam liggen zeker?

Uitgelichte berichten
Recente berichten
Archief
Zoeken op tags
Volg ons
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square