Trans Schwarzwald - Duitsland

woensdag 13 tot zondag 17 augustus 2014

5 etappes, 360 km en 10800 hoogte meters

12 Beachbikers, 1 steunende Beachbiker, 1 bevriende biker en 1 vrouw van een Beachbiker, waagden zich eraan. De ene al meer getraind dan de andere, maar dat heb je uiteraard zelf in de hand. 1 ding was zeker, het was hoog zomer in het zwarte woud. Zomer? Herfst was het, met veel regen en koude, enkel dag 2 was relatief droog en dag 5 was het mooi weer. Deze vijfde dag, gaf direct een heel ander beeld over deze toch wel machtige mooie streek.

Op dag 1 moest ik starten voor de vrouwen, na het weghalen van de box indeling, stond naast mij 2 jonge dames. De ene heeft 2,5 ritten aan de leiding gestaan, tot ze na een val in het ziekenhuis belande. De andere dame, was de toekomstige winnares. Tot mijn verbijstering, moest ik vaststellen, dat ik de dikste borsten had en ook met voorsprong de dikste reet van de 3. Het gevolg, 8 km na de start, ging het licht volledig uit bij mij. DNF!

Gelukkig heb ik toch 2,5 ritten kunnen rijden met mij kromme rug en mijn flut conditie.

Jurgen, aangevuurd door z’n mokje Elke, heeft 4 ritten binnen de top 40 gereden, totdat hij voor rit 5 moest opgeven. Buikloop was zijn deel. David O. en Kevin reden telkens rond de 100ste plaats. Kevin aangemoedigd door vrouw- en zoonlief. David O. had last van een rugblessure, anders is hij meestal niet ver van de plaats, waar Jurgen rijdt. Wim en Johan waren elkaar een beetje waard. Johan, telkens goed verlucht ‘s nachts, had ook supporters bij, vrouwlief en dochterlief. Wim was de nachtlezer. Het zal een ongelooflijk goed boek geweest zijn, als je zelfs al knort (grolt) bij het lezen ervan. David S. die weinig ervaring heeft met zulke meerdaagse, waste het zwarte woud varkentje proper. Zelfs met half zicht, wanneer er een lens zoek geraakt tijdens de water overgoten 3de koninginnenrit. Rado zal waarschijnlijk het meeste gerild hebben. Koude en regen is de ideale mix, om een scherp afgetraind lichaam te laten onderkoelen. Geen nood, een koude douche na de rit en je kan verder schudden! Niet tegenstaande, draaide hij in volle koers terug, om een verloren reep papier op te rapen. Zelfs de organisatoren, die het opgemerkt hadden, zetten hem in the picture en gaven hem een fles wijn cadeau. Dit is de spirit van het mountainbiken ten top! Erik, nochtans ook niet optimaal getraind, reed de 5 ritten proper uit, denkende” the worst day on the bike, is better than the best day at the office”. Steven, samen met zijn vrouwlief Nele, reed enkele ritten voor wat hij waard was en bleef ook enkele etappes bij zijn vrouwtje. Nele, die elke dag helemaal achteraan reed, bleef vrolijk door peddelen, ook als de groene vlag mannen haar op andere ideeën wilde brengen. In your face “Kermit the e-biker”!

Alain, deze winter nog het slachtoffer van zware brandwonden aan handen en gezicht, heeft enkel gepast voor rit 3. De weersomstandigheden waren zo slecht, dat hij geen risico wilden nemen met zijn handen. Samen met Yves en ik, koos hij deze rit via de baan af te leggen. Het interview met Alain voor de plaatselijke TV, de dag nadien, zal een topper geworden zijn. Na 5 X Grüss Gott te hebben gezegd, viel de interviewster haar euro. Alain had geen zin, gnau! Rado was de volgende rijzende ster op “Die Schwarzwalder fernsehen”. Yves, ook een waterrat van het zevenste knoopsgat, ziet geen flikker tijdens de afdalingen als het regent. Dit is nu eenmaal het lot van een brildrager. Soms kan het zelfs een geluk zijn om niet te starten en op de baan te rijden. Yves had al eens een half uurtje stil gestaan tijdens de 1ste rit met pech. Nu was er scheur in zijn buitenband van 4 cm aan het komen. Ik denk dat Yves nogal een vreugde dansje zou gedaan hebben, als hij daar zou staan schudden ergens in het bos van de wilde dieren. Piet, onze luxe man had een hotel arrangement geboekt. Ik denk dat verschillende onder ons wel heimelijk een klein beetje jaloers waren. Ook hij liet de zondvloed van de derde dag aan zich voorbij gaan, maar hij kon wel lekker in zijn bed blijven liggen, omdat hij 2 dagen in hetzelfde hotel zat.

1 ding is zeker, door te slapen in de zaal, kan je dikwijls lachen met de dagelijkse misserie.

De nadelen zijn echter ook niet min. Iedere nacht zijn er boswerken aan de gang, de ene al luider dan de andere. Het geschuifel van matrassen over de grond zijn ook een topper. Nu en dan passeert er een luchtje van een pasta – gel mix (‘t is e vlamme). Dagelijks heb je file aan het toilet ’s morgens. Ook een lekkere koude douche, na heel de dag in de onderkoelde modder te spelen, is niet te versmaden. En dan hadden we nog geluk, daar er snelle jongens bij ons zitten, hadden wij dikwijls het voorrecht om op turnmatten te slapen en deze liggen veel zachter dan de koude grond!

Wat ook opvalt, is dat de Schwarzwalders ongelofelijk veel respect hebben voor de mountainbikers, van welk niveau ook. Zelfs voor 2 dikke Beachbikers bleven de talloze vrijwilligers op post om het parcours af te zetten, zelfs een applaus gaven ze met plezier mee!

Alle verdere info vind je terug op www.trans-schwarzwald.com

Auf wiedersehen, aber tan mit ein viel minder dik bolgsjen!

Kromme Danny

Uitgelichte berichten
Recente berichten
Archief
Zoeken op tags
Volg ons
  • Facebook Basic Square
  • Twitter Basic Square
  • Google+ Basic Square